Which one؟

کدومش سختتره؟ اینکه همراهی نباشه؟ یا اینکه باشه و مال تو نباشه؟
وقتی بعد مدتها کسی رو دیدم که بهم حس امنیت داد، خوشحال شدم که هنوز هستن مردهایی که بهم به چشم وسیله ای برای ارضای خودشون نگاه نمیکنن، ولی علاقه ای هم بهم نشون نداد و کلا اهمیتی نداشتم براش. هرکسی خواسته کنارم باشه فقط بهم صدمه زده و دنبال ارضای خودش بوده، دیگه داره باورم میشه که زن بودن اهمیتی جز رفع خواسته های مردها نداره... دیگه داره باورم میشه که تا ابد باید چشمم بترسه از مردهایی که نزدیکم میشن، چون اونام انگار میدونن که جز بدنم چیز باارزشی ندارم... دیگه داره باورم میشه که اصلا قرار نیست دلم آروم بشه و بلایی که سرم اومد رو فراموش کنم... قرار نیست بوی عطرش یادم بره، قرار نیست نگاهش یادم بره و هرگز قرار نیست فراموش کنم که چطور تونست در عین اینکه ادعا داشت دوستم داره اصلا بهم اهمیت نده؟ دو سال شد که دارم با این درد زندگی میکنم هربار فکر کردم دارم بهتر میشم دوباره اون درد تازه شد... و اون آدم هیچ تقاصی برای آزارجنسی ای که رسوند پس نداد... عوضش من هرروز و هر لحظه ام رو به این میگذرونم که فراموش کنم... که خودمو ثابت کنم تا شاید باورم بشه که ارزشمندم... ولی دارم دوباره غرق میشم... از درد نخواستنم... و اینکه هر کی منو خواست فقط بدنم براش کافی بود.