وقتی به لطمه خوردنت اهمیت ندن یعنی کلا براشون مهم نیستی و دوست ندارن. چون دوست داشتن همون اهمیت دادنه. همین که به خواسته هاش اهمیت بدی، به آروزهاش، به دلخوشی هاش، به عصبانیتش و ناراحتیش... خصوصا اگه خودشون باعث ناراحتیت شدن، عصبانی کردنت و خواسته و ناخواسته رنجوندنت. ولی خیلی اوقات من خودم رو مقصر میدونم که به حسی که بابت هر کارم در دیگران به وجود میاد اهمیت میدم و وقتی دیگران بدون در نظر گرفتن احساسات و عواطف من عمل میکنن، غمگین میشم. غمگین میشم وقتی حس روح بودن بهم میدن و حس میکنم بود و نبودم براشون فرقی نداره و حس کنم حتی با مردنم هم هیچ کجای جهان از وجودم خالی نمیشه.
نقطه سر خط.
برچسب:
نویسنده: باربد عباسیان