کاش به جای اون خانمی که بیاد گوشزد کنه "تو به این قشنگی موهای قشنگت از پشت شال اومده بیرون" یکی بود میومد میگفت میدونستی تو به این قشنگی با یه لبخند قشنگتر میشی؟ میدونستی اصلا تو قشنگی؟ یا یکی بود که به جای نگران بودن برای ظاهر بی حجاب خانمها، نگران روزهای بی کَسیشون بود نگران دنیای بی عدالتشون، صورت بی لبخندشون، جسم بی روحشون بود. یکی بود که به جای قدم زدن توی خیابونها و سعی در پیاده کردن عقاید شخصیش روی پوشش دیگران، به جای اونهایی که نمیتونن بجنگند، تلاش میکرد و میجنگید.
نقطه سر خط.
برچسب:
نویسنده: باربد عباسیان